برای اینکه عاشق شی / دیگه به پات نمی افتم

حواست با منه یا نه / من اینجا روبه روت هستم

برای داشتنت ای کاش / غرورم رو نمی شکستم

ندونستم که بد می شی / بفهمی من دوست دارم

حالا هم از خودم هم تو/ هم از این قصه بیزارم

ندونستم تو از سنگی / وگرنه دل نمی بستم

دل دریاییمو هرگز/ به این ساحل نمی بستم

تو اون نیستی که می خواستم / می دونم اشتبا کردم

که واسه داشتنت هر شب / نشستم هی دعا کردم

دعا کردم که عاشق شی / ولی اینو نفهمیدی

بگو این عشق پاکم رو/ با چه معیاری سنجیدی؟؟؟

ازم خواست اگه رفتم اونجا مثل یه غریبه باشم . ازم خواست مزاحمش نشم .

اینجوری خداحافظی کرد ..........

میخواد بره و فکر نمی کنه با گریه هام ، یه کاسه پر از اشک پشت سرش میریزم

 و اون هرگز نمی فهمه .

نمی فهمه تو راه سفر تنها نیست ، منم باهاشم ، منم با خودش می بره .

اما نمی بینه وجودم تنها میشه ،

مثل همیشه ....... شاید هیچ وقت نشنوه از بدو رفتنش ترانه های

دلتنگی رو تو دلم سر دادم ، نه ...... نمی شنوه .....

موقع خداحافظی مثل یه کبوتر خسته بال ،

فقط نگاهش می کنم و تا نفس دارم  دنبالش پرواز می کنم .

نه ..... نمی فهمه کی با همه ذرات وجودش دعاش کرد .....

نمی فهمه چرا اینقدر کوله بارش سبک شده .

نمی فهمه چرا احساس دلتنگی نمی کنه .

نمی فهمه چرا راه سفر به نظرش زیباست و چرا این همه کبوتر تو جاده پرواز می کنن .....

نه ...... بزار آروم بره ............

بهم گفت : هیچ وقت نرم دنبالش ،

شاید شاهزاده ای که قراره با اسب سپیدش بیاد سراغش ،

منو کنارش ببینه و برگرده .....

اما نمی دونه شاهزاده ها هم گاهی لباس گدایی می پوشن ...!!!!!!!!

نمی فهمه بغض یعنی چی ؟؟؟؟؟ وقتی نتونم بدرقه اش کنم .

وقتی نبینه با نگاه پر التماس ،

وجودم رو کف دستهای یخ زده ام گرفتم و تقدیمش می کنم تا با خودش ببره.......

و هیچ وقت نمی فهمه بعد رفتنش ،

چرا همه می گن یه دیوونه ، تنگ غروب با گیتارش

کنار جاده ، ترانه دوری پر از غمی رو می خونه ......

دستانم را به بندگانت سپردم....

گم کردند...

پیدایشان کن...

تا ابد دستهایم برای تو....

شايد از نديدن هايت،

يا نبودن هايت..

و شاید از ناگفته هایم ...

از زمانه بشو دلسرد ، که حقت اینست

هرچه گفتم مشو عاشق ، نشنیدی حالا

همچو پاییز بشو زرد ، که حقت اینست

دیدی آخر دَمِ مردانه به جز لاف نبود

بِکِش از مرُدم نامرد ، که حقت اینست

آنچه بر عاشق دلخسته روا دانستی

فلک آخر سرت آورد ، که حقت این است

خوشیت با دیگرون بود

میای،بیا ولی حیف!

حیف،دیگه خیلی دیره

حالا که خاطراتت،یکی یکی میمیره.

کی گفته بود که تنهام؛

وقتی تورو ندارم.

بازم میگم بدونی٬

منم خدایی دارم..."

نگاه به گریه هام نکن من از تو بی وفاترم

نه غم می خوام نه خاطره فقط میخوام رها بشم

تو این غریبی نمیخوام مجنون قصه ها بشم

تو اشتباه عمرمی که دیگه تکرار نمیشی

این دفه دیگه برنگرد ، واسه ما ، یار نمیشی

از توی قصه هام برو دیگه به فکر من نباش

تموم کن این قائله رو نمک رو زخم من نپاش

همیشه بی گناه تویی همیشه تقصیر منه

نگاه بی وفای تو همیشه طعنه می زنه

بازم دارم می بخشمت این اشتباه آخره

گذشتم از گناه تو شاید خدا هم بگذره

گریه می کردی زار و زار دلتو باخته بودی؟

یادت میاد می گفتی که عاشقتم دیوونه وار؟

بین این همه خزون تنها تویی برام بهار؟

یادت میاد می گفتی که تو رو میخوام تا به ابد؟

توی این چرخ و فلک تنها تویی یه شاپرک؟

یادت میاد شبایی که تا به سحر حرف میزدیم ؟

زیر این ثانیه ها عشق هم و برگ می زدیم ؟

یادت میاد می گفتی که میخوام یه بار ببینمت؟

مثل یه گل از توی باغ واسه یه بار بچینمت؟

یادت میاد من در جواب گفتم بهت یه عادته؟

بودن من برای تو تنها فقط یه وسوست ، حمایته ؟

یادت میاد گفتم بهت عاشق شدن چه رنگیه ؟

چه جوریه یه شکلیه ؟

یادت میاد گفتم بهت غریبه ام با عاشقی ؟

با حس زیبائی و نور با دنیای شقایقی ؟

یادت میاد تو در جواب ، سکوتتو ؟

سردی اون نگاه تلخ  و زهرآگینتو ؟

یادت میاد چند روز پیش منم شدم مثل خودت ؟

یه عاشقو یه بیقرار انگار شدم خود خودت ؟

اما حالا غریبه ای با منو دنیای شقایقیم

من همونم که میگفتی ما با هم همسفریم هم قایقیم

اما دیگه تو سرد شدی

گویی یه تیکه برف شدی

دیدی عشقت یه عادت بود و بس؟

عشقت یه حرف بود و هوس ؟

قصد این قوم فریب است بیا برگردیم

آن که یک روز دلم را به نگاهش دادیم

خنده اش سرد و غریب است بیا  برگردیم

عشق بازیچه شهر است ولی در دل من

دفتر عشق نجیب است بیا برگردیم